به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سرامیران به نقل از خبرگزاری موج، بخش صنعت کشور ما هم اکنون سنگینی بار مشکلات زیادی را بر دوش خود تحمل می کند به طوریکه حتی از تاثیرگذاری معضلات سایر بخش های اقتصادی نیز در امان نیست.
بحران جهانی اقتصاد، مشکل تامین منابع مالی، تامین مواد اولیه، قانون کار و ... از جمله معضلاتی است که خواب صنعتگران را آشفته ساخته و تلاش های پی در پی برای رفع آنها تا کنون بی ثمر بوده است.
همچنین کهنه بودن ماشین آلات و حتی سیستم مدیریتی در کارخانجات صنعتی موجب کاهش بهره وری در واحدهای تولیدی کشور شده و این امر قدرت رقابت را از محصولات داخلی سلب و بازار ایران را به جولانگاه مناسبی برای اجناس خارجی تبدیل کرده است.
در این میان نوسازی و بازسازی صنایع فرسوده از جمله مباحثی است که همواره مطرح بوده و در مقاطعی از زمان به آن پرداخته شده که متاسفانه در بسیاری موارد نتیجه عکس داشته و مشکلی را تحت عنوان بدهی های معوق مشکلات بخش صنعت کشور اضافه کرده است.
در این شرایط سوال این است که برای رفع مشکلات بخش صنعت کشور، نوسازی صنایع در چه اولویتی قرار دارد و برای حل مشکلات این بخش بهتر است ابتدا موانع کلیدی تر بر سر راه پیشرفت آن بررسی شود یا خیر؟

منابع مالی برای نوسازی واحدها محدود است
عضو انجمن مدیران صنایع ایران در این مورد می گوید: یکی از مشکلاتی که در شرایط فعلی بر سر راه نوسازی صنایع فرسوده کشور وجود دارد، نبود منابع مالی کافی است.
سید حسین سلیمی می افزاید: واحدهای تولیدی برای اینکه ماشین آلات خود را به روز کنند نیاز به منابع ارزی دارند اما سیستم بانکی آن را در اختیار صنعتگران قرار نمی دهد.
وی ادامه می دهد: از طرف دیگر در صورت اعطای تسهیلات، تولیدکنندگان با مشکل بازپرداخت مواجه می شوند چرا که در کشور ما اغلب وام ها کوتاه مدت است و برای صنعتگران که دارای مشکل نقدینگی هستند، اخذ وام کلان با بازپرداخت کوتاه مدت امکانپذیر نیست و مشکلات آنها را دو چندان می کند.
سلیمی با بیان اینکه نوسازی صنایع در بهبود شرایط فعلی صنعت کشور تاثیرگذار است چرا که یکی از مشکلات اساسی این بخش عقب ماندگی از مدرنیزه شدن و ایجاد تکنولوژی روز است ، تصریح می کند: در کشور ما فرسوده بودن صنایع ضربه بزرگی به قدرت رقابت تولیدات زده و بازسازی، نوسازی و استفاده از تکنولوژی روز برای بهبود این وضع امری حیاتی به شمار می آید.
به گفته سلیمی یکی دیگر از مزایای ارتقای تکنولوژی و نوسازی صنایع، بالا رفتن بازده پرسنل است و با توجه به لزوم پیاده سازی آن در بخش صنعت باید راهکارهای اجرایی کارشناسانه برای این امر اندیشیده شود.

نوسازی صنایع بدون وجود نقدینگی ضمانت اجرایی ندارد
یک کارشناس مسایل صنعتی نیز با بیان اینکه نوسازی و بازسازی صنایع راهکارمثبتی برای رفع مشکلات بخش صنعت کشور است اما میان این تفکر تا فراهم کردن بسترهای عملی آن فاصله وجود دارد،عنوان می کند: به عنوان مثال در صورتی که نظام بانکی برای بازسازی و نوسازی صنایع همکاری نکند و نقدینگی در اختیار تولید کنندگان قرار ندهد،این امر ضمانت اجرایی نخواهد داشت.
غلامرضا کیامهر اضافه می کند: صنعت یک پدیده چند وجهی است و برای تصمیم گیری و سیاست گذاری در مورد آن نمی توان نگاه یک وجهی به آن انداخت.
وی با اشاره به اینکه در شرایط فعلی صنایع درصد پایینی از ظرفیت خود فعالیت می کنند، در بازار تقاضا وجود ندارد و در این شرایط رکود اقتصادی نیز مزید بر علت شده است تا بهره وری صنایع کاهش یابد، تصریح کرد: بازسازی صنایع اقدام بسیار مناسبی است اما هزینه بر است و در شرایطی که کشور از رکود تورمی رنج می برد و با لایحه هدفمند کردن یارانه ها وضع بخش صنعت بلاتکلیف است، اولویت های مهم تری برای رسیدگی به وضع این بخش وجود دارد.
وی می گوید: نوسازی در شرایط فعلی هزینه بر است اما اگر ظرفیت های غیر فعال صنایع کنونی را فعال کنیم خدمت بزرگتری به بخش صنعت این کشور کرده ایم.

ساختار مدیریت صنایع باید بروز شود
رئیس خانه صنعت و معدن تهران در مورد نوسازی و بازسازی صنایع کشور بیان می کند: ساختار مدیریت بخش صنعت در کشور ما باید بروز شود.
هادی غنیمی فرد اظهار می دارد: فرسوده بودن بخش صنعت فقط در ماشین آلات آن خلاصه نمی‌شود و در مورد سیستم مدیریتی نیز صدق می‌کند.
وی می افزاید: یکی از دلایلی که بهره‌وری را در کشور ما کاهش داده نوع مدیریت نیروی انسانی در کارخانجات است.
رئیس خانه صنعت و معدن تهران بیان می کند: یکی از مواردی که از قدرت رقابت محصولات کشور ما در مقایسه با اجناس مشابه خارجی می‌کاهد فرسوده بودن ماشین‌آلات است و این امر موجب کاهش کیفیت نیز می‌شود.
به گفته وی، باید با حمایت دولت هر چه سریعتر در کشور به نوسازی صنایع فرسوده پرداخته شود.

افزایش بهره وری قبل از نوسازی صنایع صورت گیرد
همچنین نایب رییس انجمن صنایع نساجی ایران در این مورد می گوید: برای بهبود شرایط فعلی صنعت به افزایش بهره وری، اصلاح فضای کسب و کار کشور و ارتقای ساختار مالی و نیروی انسانی کارخانه ها پرداخت.
علیرضا حائری عنوان می کند: پس از اجرای این اصلاحات می توان نوسازی صنایع فرسوده را در دستور کار قرار داد.
وی می افزاید: هرچند فرسوده بودن ماشین آلات صنایع نساجی یکی از مشکلات این بخش را تشکیل می دهد و باید به آن توجه شود اما تنها مشکل این صنعت نیست و برای برشمردن مشکلات اولویت های دیگری نیز وجود دارد که باید مد نظر قرار گیرد.
حائری با بیان اینکه بازسازی و نوسازی ماشین آلات بخشی از قیمت تمام شده محصول را کاهش می دهد اما آن را به طور کامل اصلاح نمی کند، تصریح می کند: هم اکنون تعداد زیادی کارخانه مجهز به تکنولوژی روز دنیا در کشور وجود دارد که محصولات آنها قادر به رقابت با کالاهای خارجی نیست، چرا که بهره وری در این واحدها پایین و قیمت تمام شده محصولات بالاست.
بنابراین گزارش بیشتر صاحب نظران بخش صنعت نقدینگی را مشکل اساسی این بخش می دانند و معتقدند برای رفع مشکلات ابتدا باید به آن پرداخته شود که در صورت برداشته شدن این مانع، سایر معضلات نیز تا حدی مرتفع می شود.